Ashtanga to jeden z najbardziej wymagających i najbardziej uporządkowanych stylów jogi. Sekwencja pozycji jest stała, więc na każdych zajęciach wykonujesz ją w tej samej kolejności. Dla jednych to nuda, dla innych największa zaleta, bo pozwala śledzić własny postęp z tygodnia na tydzień.
Skąd pochodzi ashtanga
Metodę spopularyzował K. Pattabhi Jois, nauczyciel z indyjskiego miasta Mysore, uczeń Krishnamacharyi. Nazwa nawiązuje do ośmiu „kończyn” jogi opisanych w Jogasutrach Patandżalego. Praktyka opiera się na połączeniu dynamicznego ruchu z oddechem ujjayi, skupieniem wzroku (drishti) i napięciami stabilizującymi (bandhy).
Sekwencje i styl mysore
Praktyka dzieli się na serie. Pierwsza seria, nazywana Yoga Chikitsa, czyli terapia jogą, jest punktem startu i potrafi zająć lata. Charakterystyczny jest tak zwany styl mysore: zamiast prowadzić całą grupę jednym głosem, nauczyciel pozwala każdemu praktykować samodzielnie we własnym tempie, podchodząc i korygując indywidualnie. Uczysz się sekwencji na pamięć, pozycja po pozycji.
Dla kogo jest ashtanga
To styl dla osób, które lubią dyscyplinę, regularność i jasną strukturę. Sprawdzi się, jeśli chcesz mieć poczucie wyraźnego rozwoju i nie przeszkadza ci powtarzalność. Ashtanga buduje znaczną siłę i wytrzymałość.
Jeśli szukasz relaksu i zmienności, ten styl może cię zmęczyć. Osoby z kontuzjami powinny zaczynać ostrożnie i koniecznie poinformować nauczyciela, bo niektóre pozycje są intensywne.
Pierwsze kroki
Najlepiej zacząć od zajęć prowadzonych (tak zwane led class) lub od kursu dla początkujących, zanim przejdziesz do samodzielnej praktyki mysore. Nie próbuj od razu całej serii. Ashtanga nagradza cierpliwość, a nie pośpiech.
Gotowy na wyzwanie? Sprawdź szkoły prowadzące ashtanga jogę w naszym katalogu.